เด็กม.ปลาย

 

หลังจากที่ผ่านมรสุมชีวิต เหนื่อยกาย เศร้าใจ แต่เวลาก็ผ่านไป ผมว่าอยู่กับเพื่อนๆก็ทำให้ผมสบายใจขึ้นมาก 

งานที่โรงเรียนตอนนี้มากมายมหาศาล เตรียมงานกรีฑา งานกีฬาสี มินิโปรเจค ทำโพล ทำกราฟฟิกให้โรงเรียน  อาทิตย์หน้าไปแข่งเคมี (ยังไม่ได้ทำอะไรสักอย่างเลย)

เมื่อหลายวันก่อนได้กระเป๋ากล้องมาใหม่ พร้อมกับเลนส์ตัวใหม่ที่ไม่คิดว่าจะจะได้ แต่วันนั้น สงสารพ่อผมอารมณ์ดีแหละ เลยซื้อเลนส์ให้ใหม่ 

ไม่ช้านาน ผมก็แบกกล้องไปโรงเรียน ภารกิจแอบถ่ายจึงเกิดขึ้น

ภาพที่ได้วันนี้หลังจากกินข้าวเสร็จ คงเกิดอาการเมา เพราะเมี้ยงคำของ อีเจ๊ (เพื่อนๆเรียกอีเจ๊จริงๆ)

เริ่มด้วยการเอากีต้าร์มาเล่น ทั้งๆที่จริงก็เล่นกันไม่เป็น สังเกตสีหน้า มีอาการเมาเล็กน้อย มันส์ในอารมณ์

ผมว่ามันคือกีต้าร์โปร่งนะ แต่ !! ทำไม เล่นเหมือนกีต้าร์ไฟฟ้าเลย สงสัยเป็นเพลงร็อก

เปลี่ยนแนวอีกแล้วนะ ครับ คราวนี้เป็นแนวเพลงเพื่อชีวิตกันบ้าง เพื่อนผมคงเป็นแฟนพันธุ์แท้คาราบาง

มาฟังดนตรี Classic ดูนะ ครับ คราวนี้น่าจะเป็นเพลงของ วิวัลดี้  มาในเพลง Four Seasons

วงโยธวาวิต ก็มี

กลับมาที่แนวดนตรี Classic อีกครั้งนะ ครับ คราวนี้เป็น เชลโลนะ ครับ

ดนตรีไทย เราก็มีนะ ครับ พับเพียบเรียบร้อย

คาริเน็ต ก็สามารถเป่าได้เช่นกัน ครับ เพื่อนผมเก่งจริงๆๆ

กล้องก็ตีได้ เธอสามารถทำได้ทุกอย่างจริง ไม่น่าเชื่อ

5555

 

ปิดท้ายด้วยรูป สวยๆจากนางแบบ เพื่อนผมเองนะ ครับ

 

V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V

ขอบคุณ ยุ้ยมากมาย

 

5555

 

 

 

 

"ไปกินข้าวกันเถอะ" รู้สึกแปลกเล็กน้อย เพิ่งเจอกันชวนไปกินข้าวเลยหรอ

"ไปดิ ผมยังไม่ได้กินอะไรเลย หิวพอดี" ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอบแบบนั้นไปได้อย่างไง หรือว่าผมหิวก็ไม่รู้

น่าแปลกที่วันนี้โรงอาหารที่นี้ปิด  อาจจะเป็นที่นี้ด้วยเช่นกันที่เป็นจุดเริ่มต้นทุกอย่าง ถึงแม้โรงอาหารที่นี้จะปิด แต่ก็ยังมีอีกฝั่งที่เปิด  ไม่อยากจะเชื่อถ้าวันนั้นผมไม่ไป ณ ตรงนั้นทุกอย่างคงไม่เป็นมาถึงทุกวันนี้  ผมน่าจะไปที่อื่น แทนที่จะมาอยู่ตรงนี้

โต๊ะม้าหินหลังตึกนั้น คงเป็นอีกที่หนึ่งที่ผมชอบ มันก็เป็นที่แรกเช่นกันที่นั่งคุยกันจริงๆจังๆ  คิดถึงช่วงเวลาที่ผ่านมา ร้านไอติมร้านนั้นที่นั่งด้วยกัน สะพานที่ไปรอพร้อมกัน บันไดที่ขึ้นมาเจอกันพอดี  

"แบกอะไรมาเยอะแยะเนี่ย เนิร์ดหว่ะ"  คำทักทายแรกหรอเนี่ย 

"โฮ้ๆๆ  ก็วันนี้เรียนเยอะนิ"  จิงๆแล้ว ของผมก็เยอะจิงๆแหละ

"มาดิ ช่วยถือๆ"  ส่งของไปหมดเลย  ตอนนั้นก็ดึกมากแล้วด้วย ก็ไม่รู้เหมือนกันทำไม ผมถึงไม่ย้อมกลับบ้าน เลือกที่จะออกมากินไอติม ร้านในสยามเซ็น คงเป็นร้านที่มีอะไรดีๆเกิดขึ้นที่นั้น แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแค่ว่า ร้านนั้นคงไม่มีความหมายแล้วแหละ อาจจะลืมไปแล้วก็ได้มั้ง

"กลับบ้านกันเถอะ"

"เดี๋ยวดิ ไปตรงนั้นกันเถอะ"  ผมยังไม่อยากกลับเท่าไรหรอก อยากอยู่นานๆ 

ผมเลือกที่จะมานั่งในตรงที่นี้  ผมไม่คิดว่าตรงนี้จะสวย  มองไปข้างบน เห็นรถไฟฟ้า ผมก็จำไม่ได้ว่าเราคุยอะไรกัน หรือ อาจจะนั่งเงียบๆ แต่ตอนนั้นผมมีความรู้สึกว่า ต่อให้เสียงข้างนอกจะดังแค่นั้น แต่ผมก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นอกจากเสียงลมหายใจผมเท่านั้น

"กลับกันเถอะ"

"อื้ม เดี๋ยวผมกลับบ้านเพื่อนนะ"

ไม่ต้องหรอก นั่งรถไฟฟ้ากลับไปอ่ะดีแล้ว"

"ไม่ๆๆๆ เดี๋ยวไปด้วย" สุดท้ายผมก็ไปกับเค้าจนได้ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่มีความสุขมาก ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับใครสักคนที่เรารัก  มันเริ่มต้นมานานแล้ว ตอนนี้ก็เกือบจะ 4 ปีแล้วมั้ง ที่เรารู้จักกันมา.....มันนานมากแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะจำวันนั้นได้อยู่หรือป่าว

"เอาไง !!! ตกลงเอาไงกันแน่" ผมเป็นคนที่ไปหาเรื่องเค้าก่อนหรอเนี่ย ??????

 

ตอนนี้ผมก็แค่ อยากได้คนเดิม ของผมกลับคืนมาก็แค่นั้นเอง

แต่ผมก็ไม่รู้ว่าเค้ายังเป็นเหมือนเดิมอยู่หรือป่าว

แต่หากไม่ได้เป็นแบบที่ผมคิดไว้ ผมก็คงต้องทำใจแล้วแหละ

 

 

 

 

 

 

เมื่อวานรอรถเมล์ (จริงๆยื่นดูรถเมล์แหละ)

หน้าสยามเซ็นเตอร์

วันนั้นผมเอากล้องไปด้วย ครับ

ผมจำไม่ได้ว่า ผมเห็นรถเมล์แบบนี้ครั้งแรกเมื่อไร

แต่ที่แน่ๆ ผมเห็นมานานมากๆ

ผมเบื่อสี ของรถเมล์แบบนี้

#__#

ผมจะเอามาย้อมสี ครับ

สีขาว

ไม่ค่อยเด่นเท่าไร

กรุงเทพคงดูจืด ถ้ารถเมล์เป็นสีนี้

สีดำ

ไม่ได้ๆ สีไม่ค่อยดีเท่าไร

ออกแนวรถทหาร

สีนี้ไม่เวิร์ค ผ่านไป !!

สีเหลือง

ผมว่าแปลกๆ

ไม่เหมาะสมเท่าไร(มั้ง)

ผ่านไป!!!

สีม่วงอ่อน

คงไม่ดีเท่าไร

5555

ผ่านไปๆๆ

สีม่วง

ผ่านไปเลยๆๆๆๆๆๆ

สีน้ำเงิน

ไม่สวยๆๆๆๆๆ

ผ่านไปๆๆๆ

สีเขียว

ผมว่าผมชอบสีนี้นะ ครับ

แต่ก็ยังไม่ใช่

555

ผ่านไปๆๆ

สีฟ้า

จะดีไหม ??

ผ่านไปๆๆๆ

สีชมพู

ราม 2 - วัดโพธิ์ เลยทีเดียว

สีนี้เลย

555

 

V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V
V

 

สุดท้าย

ผมว่าสีนี้ดีที่สุด

 สีแดง

อะไรที่เป็นอย่างไง ก็ปล่อยให้เป็นอย่างนั้น ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากที่ได้เที่ยวทะเลกลับมา ปรากฎว่ามีงานหนังสือ ซึ่งผมไม่พลาดแน่นอน คราวก่อนหมดเงินหลายแสน พร้อมกับนิยายอีก 9 เล่ม ไม่รู้ว่าซื้อไปได้อย่างไง แต่ก็อ่านหมดนะครับ  งานหนังสือคราวนี้ ผมได้หนังสือมา 3 เล่ม พยายามบอกกับตัวเองว่า หนังสือที่ซื้อมาไม่ใช่การ์ตูน เป็นแค่หนังสือวาดเฉยๆ

เล่มแรกครับ อ่านจบไปเมื่อวาน  สนุกมากๆ ครับ

เรื่องนี้ยังไม่ได้อ่าน ครับ คล้ายๆกัน

เรื่องนี้อ่านไปแล้ว ครึ่งเล่ม

ผมว่านะ ผมต้องไปรอบที่ 2 แน่ๆเลย เซงๆ

หมดเงินอีกแล้ว

 

งานหนังสือคราวนี้ ผมมีผู้ติดตามครับ เป็นคนถือของให้ ท่านพี่ตาวนั้นเองครับ

หลังจากเดินเล่นกันพอสมควร รอเวลาให้เย็น ถึงเวลาที่ต้องกินอาหารแล้ว

นั่งใต้ดินกลับมาที่สามย่าน นั่งพักทำใจให้สบายๆ

เดินทางต่อด้วยเท้าไปตลาดสวนหลวง เพื่อกิน ก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่ ที่ผมอยากกินมากๆ

กินให้หายอยากกันไปเลย

เมื่อดูเวลาแล้ว ยังไม่มืดมาก เลยไปเที่ยวกลางคืนกันต่อ ครับ

เดินๆไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สนามกีฬาแห่งชาติ มาลงที่ สถานนีตากสิน

เดินขึ้นไปบนสะพาน  เอาให้เหนื่อยกันไปเลย

นี้แหละ คือเที่ยวกลางคืนของผม

เมื่อวานเอาขาตั้งกล้องไปพอดี ครับ ถ่ายรูปกันสนุกสนาน

นึกถึงหนังเรื่อง รถไฟฟ้ามหานะเธอ ตอนที่ เหมยลี่ มายืนคุยกับ ลุง ที่สะพานนี้

ลองปรับแสงอีกแบบ ครับ แต่ก็เหมือนตอนเช้าอย่างไงก็ไม่รู้ ตอนนั้น ประมาณเกือบ 2 ทุ่มแล้ว ครับ

รถก็ยังติดเหมือนเดิม ครับ

เมื่อถ่ายได้สักพัก ก็เริ่มรู้สึกตัวเวลา ได้เวลากลับบ้านแล้ว

ปิดท้ายด้วยโรงแรม ไฮโซ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ครับ

เที่ยวกลางคืนก็จบลง ผมกับพี่ตาวแยกกันที่สยาม

แต่แล้ว ผมก็ต้องแวะเซ็นทรัลอย่างรวดเร็ว เพื่อซื้อหนังสือ คุณหนูฉันทนา ให้แม่ผม

ดีจริงๆ กลับมาถึงบ้าน ก็สลบกันไปตามระเบียบ

ปล. งานหนังสือรอบ 2 ไปกลับใครดี

พี่ตาวไม่ว่าง พี่ตามก็ไม่ว่าง

กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ใครก็ได้ไปกับผมที

 

 

 

 

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา ผมไปเที่ยวเขื่อนภูมิพลครับ

จริงๆแล้ว จุดหมายของครอบครัวผมไม่ได้อยู่ที่เขื่อนครับ

จุดหมายของพวกเราคือ เชียงใหม่ ครับ

แต่พ่อผมแวะตีกอล์ฟที่เชื่อน ครับ  เพิ่งรู้ว่าเขื่อนก็มีสนามกอล์ฟด้วย

ทริปในครั้งนั้น ผมให้ชื่อทริปว่า "ทัวร์คุณนาย"

แม่ผม + ป้าผม = คุณนาย (ผมเรียกแม่กับป้าว่าคุณนาย)

ทริปครั้งนั้น สนุกสนาน ทำอาหารกินเอง  เที่ยวแบบสบายๆ ตอนนั้นหนาวมาก

เขื่อนภูมิพล สวยๆมากๆครับ อยู่ระหว่างร่องเขา

ในความรู้สึกผมตอนนั้น ผมไม่อยากเที่ยวเลย เบื่อมากๆ อยากไปเชียงใหม่

แต่พวกผู้ใหญ่อยากล่องเรือในเขื่อน

แต่ในครั้งนั้น เหมือนผมไม่ได้ปเที่ยวด้วย

แถบจะไม่มีรูปผมเลย ถ่ายแต่คนอื่น #__#

ไม่เรื่องมากครับ ขึ้นเรือ ออกเรือเลย ครับ

แดดร้อนนิดหน่อย แต่ช่วงนั้นอากาศกำลังเย็นสบาย ครับ

คุณลุงคนขับเรือ ครับ

คือเรือที่ผมไป เช่าเหมาลำ ก็เลยมีแต่ ครอบครัวผม ครับ

ส่วนตัวๆๆ

ท้องฟ้า สวย แดดกำลังดี ตอนนั้นเป็นช่วงประมาณ 10 โมงกว่าๆครับ

รูปนี้ผมปีนขึ้นไปบนหลังคาเรือครับ

เรือจอดที่เกาะแห่งหนึ่ง

ผมก็ว่าไม่เห็นมีอะไรน่าสนุกเลย

แบบว่าล่องไปล่องมา 

 ที่เกาะนี้มีร้านอาหารด้วย ครับ

แต่คุณลุงคนขับเรือ มาเรือมาที่เกาะนี้ ครับ

มันเป็นเกาะเล็กๆ ที่อยู่ในเขื่อน ครับ

แต่เกาะนั้น มีนี้ ครับ กระต่าย

พระเจ้า !!!! ใครเอามาปล่อย

เมื่อถามไปถามมา ที่นี้แหละ คือเกาะวาเลนไทน์

O__O

ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าคนเราคิดอไรอยู่

ถึงเอากระต่ายมปล่อยกลางเกาะแบบนี้

สงสารอ่ะ

กระต่ายพวกนี้ได้อาหารจากนักท่องเที่ยว เวลามาเที่ยว

แต่ผมก็เห็นบางที่บนเกาะนี้ ที่มีซากกระตาย

น่าสงสารสุดๆๆๆ

แล้วทำไมถึงชื่อว่าเกาะวาเลนไทน์ อันนั้ก็ไม่รู้

เหมือนกระต่ายบนดวงจันทร์เลย

5555

กระต่ายที่นี้ก็คง มองซ้าย มอง ขวา เห็น แต่น้ำเท่านั้น

ต้นไม้ยังไม่รอดเลย

ไปๆมาๆ บรรยากาศตรงนี้ก็ดี

ถ้าผมเกิดเป็นกระต่าย ผมจะไม่เลือกเกิดที่เกาะนี้

#___#

ปิดท้าย

สวัสดีกระต่าย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 อาทิตย์นี้ผมคงไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน เซงจิต จะสอบแล้ว

เมื่อเปิดดูอัลบัมเก่า ก็พบกับอัลบัม สวนรถไฟ

ซึ่งผมก็ไปบ่อยอยู่

แต่เมื่อดูภาพดีๆ ผมจำได้ว่า ถ่ายหลายภาพ

ก็เลยลองเอาภาพมาต่อดู

ฮาไปอีกแบบ

รูปนี้ มีภาพทั้งหมด 10 ภาพ เอามาเรียงๆ

ผมกับคุณยายอ่ะ ครับ

55555

ครั้งนั้นเราไปกัน 3 คน

มี ผม บี แลล้วก็นุ้ย

นุ้ยเธอเป็นหญิงมั่นใจครับ

555 สนุกสนานกันไป

#__#

แล้วทำไมผม เหมือนตัวอะไรสักอย่าง.........................

5555

ผมว่าก็เป็นการถ่ายรูปอีกแบบที่สนุกดี

แต่ ปัญหาคือ ขี้เกียจเอารูปมาทำ

#___#

ผมตั้งเวลาเร็วไปหรือป่าว ??

ช่างเถอะ !!!~

ไม่อยากทำแล้ว รูปเยอะ ปวดหัว

 

ปล.พรุ่งนี้สอบแล้ว ชิวๆๆๆๆ

#___#

 

 

ครั้งก่อนที่จะปิดเทอม ห้องผมมีงานแสดงละคร จริงๆแล้วมันคือการสอบวิชานาฏศิลป์แหละ 

ห้องผมประชุมกันเรียบร้อย วางงาน วางแผน

สุดท้ายและท้ายสุด ผมก็ได้รับหน้าที่ ทำโรงงานรูปเล่ม

ห้องผมใช้เวลาซ้อมกันประมาณ 1 อาทิตย์

นางเอกของห้องผม คือ คนเดิมครับ เอาลง exteen บ่อยๆ

ยุ้ย = บาน เป็นเพื่อนเรียกว่าสนิทกับผมเลยแหละ

ยุ้ย ครับ หรือนามปากกาคือ บาน เนื่องจากปากบานนั้นเอง

 เมื่อดูรูปร่างหน้าตา ทั้งห้องคิดว่า ยุ้ย ok ที่สุด

หน้าตา ok เลย ผมลองถ่ายรูปแบบใกล้ๆดู

คนสวยทำอะไรก็ดูดี

ยกเว้น เธอคนนี้ #__#

สรุปว่าหน้าตาผ่าน บุคลิก หลายแบบดี

ในเรื่อง ยุ้ยจะต้องใส่กางเกงขาสั้น เสื้อรัดรูป

แต่ !!!!!!

เพื่อนในห้องบอกว่า

ยุ้ยไม่มี นม !!!

ซึ่งผมก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

ดูกันอีกที ยุ้ยแต่งตัวแบบนี้จริงๆ

ถ้าผมไม่รูจักยุ้ย คงคิดว่ายุ้ยเป็นทอมแหละ

(รูปนี้กำลังซ้อมแสดงละคร หาไมค์ไม่ได้ ก็เลยใช้อะไรที่มีอยู่ให้เกิดประโยชน์ น้องบลายธ์)

แต่ก็ไม่เป็นไร ลองทำผมดูก่อน

เพื่อนผมก็เป็นช่างทำผมได้เหมือนกัน

ok เลย ดูดีกว่าเมื่อกี้มากมาย (มั้ง)

วิธีการทำให้คนดูมีสัดส่วน ครับ

หนีบๆๆๆๆๆ

เบื่อหลัง ครับ

5555

ฮ่าดีอ่ะ

ปิดท้าย ด้วยมุมที่สวยที่สุด(มั้ง)

5555

^___^

อย่างน้อยรูปนี้ก็เห็นว่ามีสัดส่วน

5555

 

 

 

 

ย้อนกลับไปเมื่อปิดเทอมใหญ่ที่แล้ว ตอนที่ผมจะขึ้นมาม. 5

 5:30 ตื่นนอน

 5:45 เดินไปอาบน้ำ

 6:20 อาบน้ำ + แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย

 6:30 ออกจากบ้าน

 6:50 อยู่อ่อนนุช

 7:20 อยู่พญาไท อุ๊แลนด์แดนแห่งการเรียนรู้ 

 7:30 เรียนคณิต (ม.5 เทอม 1 + ลำดับอนุกรม)

10:00 เรียนคณิตเสร็จ

10:10 เรียนชีวะ

12:40 เรียนชีวะเสร็จ

12:45 วิ่งลงมาเรียนอังกฤษ + เข้าห้องน้ำ+ หาขนมยัดปาก

13:00 เรียนอังกฤษ

17:00 เรียนอังกฤษเสร็จ

18:20 เรียนเคมี (กรด-เบส + ไฟฟ้าเคมี) 

20:50 เลิกเรียนเคมี

21:00 กลับบ้าน

 

ส่งผลให้ตอนเปิดเทอม ข้าพเจ้าก็เรียนอีก

คณิต สถิติ   

เคมี  อินทรีย์

ชีวะ พืช

อังกฤษ Add

และ ณ ปัจจุบัน เทอมนี้ก็ไม่รู้จะเรียนอะไร ดังนั้น ผมเลยว่างงง อยู่บ้านก็กินทั้งวัน อีกไม่นาน

บ้านผมจะมีหมู เพิ่มมา 1 ตัว ถ้าผมยังไม่ยอม หยุดกิน

สัญญากับตัวเองว่า เทอมหน้าเราจะต้องเรียนบ้างแล้ว

เทอมนี้ ขอพักบ้าง ก่อนที่จะต้องเข้าสู่ช่วงชีวิตที่ไม่ได้เที่ยว

อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ไม่อยากขึ้นไป ม.6 เลย

 

ผมไม่มีอะไรทำ

ตื่นมาก็ เกือบ เที่ยวแหละ

ฟังเพลง

ดูทีวี

เล่นคอม

รู้สึกว่าตัวเอง ขี้เกียจอย่างไงก็ไม่รู้

ในขณะที่เพื่อนๆ กำลังเรียน ผมกำลังนอน

5555

ช่วยไม่ได้นิหว่า ผมเรียนของเทอมหน้าไปแล้ว

จริงๆ แล้วเราไม่ควรปล่อยเวลาให้ผ่านไปเลย น่าจะเรียนเทอมนี้ด้วย

แต่อีกใจก็ "อยากพัก อยากเที่ยว อยากหยุด"

 

 

กิน + นอน = หมู

 

 

 

 

 

ผมกลับมาบ้านหลังจากที่วันนี้ไปโรงเรียน

ไปฟังว่าตกจุดประสงค์ไหน

แล้วมันก็เป็นที่น่ายินดีที่ผมไม่ตกเลยสักวิชา

แต่ !!!! อาจารย์หาสมุดผมไม่เจอ วิชาเกษตร

ผมก็เลยต้องกลับมาทำใหม่ เดี๋ยวตอนเย็นๆ ผมก็เอาไปส่งที่โรงเรียนอีก

โปรแกรมเที่ยวของผม ก็เลยเป็นตามปกติ เพราะไม่มีวิชาไหนตก

คริคริ

วันเสาร์ เมื่องโบราณ กับพี่ๆรัฐศาสตร์

วันอาทิตย์ ฟังเพลงที่หอศิลป์

วันจันทร์พารุ่นน้องไปดูหนัง

ซึ่งในขณะที่ผมกำลังทำสมุดอยู่ มีโทรศัพท์เข้ามา เป็นเบอร์ที่ผมไม่รู้จัก

ผมก็เลยกดรับไป

ผม   "สวัสดีครับ"

??? "สวัสดีครับผมเองนะ ครับ"

ผม "อ๋อครับผม" ผมจำเสียงได้แหละ เป็นรุ่นน้องที่ผมต้องพาไปดูหนังวันจันทร์อ่ะ ครับ

.... "พี่กูลครับ วันนี้ตกกี่วิชาครับ"

ผม "พี่ไม่ตกอ่ะ ครับ แต่อาจารย์หาสมุดพี่ไม่เจอ พี่ก็เลยต้องทำใหม่ เซงเลยๆๆๆ"

.... "เก่งจังเลย ครับ   นี้ๆๆ ผมจะชวนพี่ไปเที่ยวอ่ะ ครับ พี่ไปเป็นเพื่อนผมหน่อยดิ ครับ"

ผม "ที่ไหนอ่ะ ครับ"

.... "สุราษฏร์ อ่ะ ครับ"

ผม "อะไรนะ !!!!O___O~ ทีไหนนะ ครับบ"

.... "พอดีผมได้ตั๋วเครื่องบิน 2 ที่อ่ะ ครับ ผมก็เลยอยากชวนพี่ไป ครับ"

ผม "เฮ้ยยยยย จะไกลไปม่ะ พี่จะไปได้ไหมเนี่ยยยย แล้วจะไปอย่างงัย อยู่อย่างไง"

.... "ผมก็ได้โรงแรมด้วยอ่ะครับ ไปนอน 1 คืน ตอนบ่ายๆค่อยกลับกันก็ได้ ครับ"

ผม "น้องครับ พ่อกับแม่น้องไม่ว่าหรอครับ"

.... "ไม่ว่าหรอก ครับ เขาให้หาคนไปเป็นเพื่อนอ่ะ ครับ พี่จะไปเป็นเพื่อนผมไหมอ่ะ ครับ"

ผม "คือพี่ก็อยากไปอ่ะ ครับ แต่ไม่รู้จะว่างหรือป่าวอ่ะ ครับ แล้วไปเมื่อไรอ่ะ ครับ"

.... "เย็นนี้เลยไหม ครับ"

ผม "O___O จะบ้าหรออออ พี่ยังทำงานของโรงเรียนไม่เสร็จเลย"

.... "งั้นไปพรุ่งนี้ก็ได้ ครับ"

ผม "น้องครับ สุราษฏร์ นะ ครับ ไม่ใช่นนทบุรีที่ใกล้ๆ เอางี้ เดี๋ยวพีว่าเราเที่ยวแถวๆ นี้ดีกว่านะ ครับ"

.... "ก็ได้ๆๆ ครับ ถ้าพี่ไม่ว่าง แต่จะไปกับผมเมื่อไรก็บอกได้นะ ครับ"

 

ผมงงกับตัวเองอยู่เหมือนกัน ทำไมอยู่ๆๆ โทรมาชวนไปเที่ยว ถ้าเที่ยวใกล้ๆผมก็ยังพอไปได้อยู่หรอก แต่ถ้าไปไกลๆ ผมก็ไม่กล้าที่จะไปอ่ะแหละ  น้องเขาบอกว่า พ่อกับสมาชิกการบินไทย ก็เลยได้ตั๋วฟรีมา

ทำไมต้องมาชวนผมด้วยหว่ะ ???

5555 ฮ่าดีหว่ะ วันนี้ตอนอยู่โรงเรียนก็ไม่โทรมา จะได้เดินไปคุย น้องเขาเป็นรุ่นน้อผมอ่ะ ครับ ม.3 ผมอยู่ม.5

 

ในที่สุดผมก็ได้แล้ว Ipod Touch 5555

 

แต่ก็ไม่แน่นะ ครับ วันไหนวันหนึ่ง ผมอาจจะลงวไปอยู่สุราษฏร์ แล้วก็ได้

 55555  

 

 

 

 

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ท้องฟ้าสวยงาม ป๊ามาปลุกผมแต่เช้า วันนี้ครอบครัวผมจะไปไหว้ที่กัน ต้องบอกก่อนเลยว่าเมื่อวาน ได้นิยายมา 1 เล่ม ทำให้คืนวันเสาร์ ผมได้นอนเกือบจะ ตี 1  นั่งอ่านนิยายจนจบ ทำให้รู้สึกง่วงๆ 

ผมไปไหว้พระที่ วัดโสธร ซึ่งก็เหมือนครั้งก่อนๆที่คนเยอะมามาย ขนาดไปแต่เช้า ผมใช้เวลาไม่นานนักในการเดินไว้พระ

จุดหมายต่อไปที่เมื่อผมออกจาวักโสธรแล้วก็คือ "ตลาดคลองสวน 100 ปี" แต่ผมไม่เข้าใจ ผมเห็น 100 ปีมาตั้งนานแหละ ......... ณ ตอนนี้ยังจะ 100 ปีอยู่อีกหรอ ??